Έτσι ή αλλιώς


Η επίκληση της δημοκρατίας εντός του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού πλαισίου, εντός των ορίων της καπιταλιστικής δημοκρατίας, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, συνιστά μια κενού περιεχομένου επίκληση. Ή καλύτερα μια επίκληση άτοπη, μια επίκληση χωρίς σημασία.

Καθώς η καπιταλιστική δημοκρατία, δομείται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ως διαλεκτικό απότοκο της δυναμικής σχέσης πολιτικής και οικονομίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η καπιταλιστική κρίση που ξεσπά στην σφαίρα της οικονομίας και διαχέεται σε όλες τις πολιτικές περιοχές της κοινωνίας, μεταλλάσσει δραματικά και καθοριστικά, το περιεχόμενο και την μορφή της καπιταλιστικής δημοκρατίας.

Ο βαθμός και το βάθος της καπιταλιστικής κρίσης, αποκρυσταλλώνεται στην εθνική και διεθνική, εκφορά της δημοκρατίας όπως και στην επικρατούσα εκδοχή της αστικής κοινοβουλευτικής λειτουργίας. Σε κάποιες περιπτώσεις διατηρείται μια επίφαση “ελεύθερης ” κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, ενώ έχει ήδη ναρκοθετηθεί το πεδίο μιας πραγματικά ελεύθερης έκφρασης των κοινωνικών τάξεων και πολιτικών συλλογικοτήτων, που αντίκεινται στο κραταιό κοινωνικό και πολιτικό υπόδειγμα. Στην πραγματικότητα η επιλογή έκφρασης που απομένει, δεν είναι παρά μια επιλογή μεταξύ όμοιων – ταυτόσημων πολιτικών και οικονομικών θεωρήσεων, που δεν αμφισβητούν ούτε καν ακροθιγώς, το καπιταλιστικό πλαίσιο κυριαρχίας.

Σε πιο ιδιαίτερες και πιο σύνθετες περιπτώσεις, όπως είναι η ελληνική περίπτωση, η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία συρρικνώνεται στα όρια μιας ασφυκτικής λειτουργίας, με το συντριπτικό μέρος του πολιτικού συστήματος, να λειτουργεί ως φορέας και θεματοφύλακας του καπιταλιστικού υποδείγματος επιβάλλοντας μια ολοκληρωτική κοινωνική στεγανοποίηση, ώστε να αποκλειστεί κάθε δυνατότητα επίδρασης των αποκλεισμένων κοινωνικών τάξεων, στο πεδίο της πολιτικής και της οικονομίας.

Η καπιταλιστική δημοκρατία, ως οργανική πλευρά του καπιταλιστικού κανονιστικού πλαισίου εξουσίας, είναι εξαιρετικά ανορθολογικό να αντιμετωπίζεται ως αυτόνομη ζώνη που λειτουργεί σε διάσταση προς τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς. Ειδικά σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η καπιταλιστική δημοκρατία, φέρει το μαύρο χρώμα της κυρίαρχης εξουσίας, καθώς έλλογα, εντάσσεται, στην διαδικασία διατήρησης και αναδόμησης του πλαισίου ηγεμονίας των καπιταλιστικών ελίτ.

Δημοκρατία και καπιταλισμός είναι έννοιες ασύμβατες. Ακόμη περισσότερο, η αναζήτηση θετικής, καταφατικής σχέσης μεταξύ δημοκρατίας και καπιταλιστικής κρίσης, συνιστά ένα ατέρμονο και αλυσιτελές ταξίδι στην “Χώρα του Ποτέ”. Καθώς είναι η καπιταλιστική κρίση που καθορίζει το περιεχόμενο και τις μορφές πραγμάτωσης της πολιτικής εξουσίας, καθιστώντας μεταφυσική απαίτηση, κάθε δυνατότητα δημοκρατικής έκφρασης των αποσυνάγωγων κοινωνικών τάξεων.

Όσο διαστέλλονται τα όρια της καπιταλιστικής εξουσίας, τόσο συστέλλονται τα όρια της καπιταλιστικής δημοκρατίας. Όσο εκτείνεται και βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση, η δημοκρατία του κυρίαρχου συστήματος, θα ταυτίζεται με τον σκοπό της διαιώνισης της υφιστάμενης κυριαρχίας, ενώ ταυτόχρονα θα εκφράζεται από τα μέσα, που θα αξιοποιούνται, για την επίτευξη του ομολογημένου σκοπού.

Κάθε επίκληση της καπιταλιστικής δημοκρατίας, ακόμη και με “αριστερό ” πρόσημο συνιστά μια ενεργή φενάκη , μια ουτοπική εμμονή, καθώς αδυνατεί να κατανοήσει το εύρος και το βάθος της καπιταλιστικής εξουσίας, που αλλάζει αέναα, με μεθοδολογία βαθιά αντιδραστική, ακολουθώντας τον ρυθμό και το βηματισμό , της σοβούσας καπιταλιστικής κρίσης.

Ρήξη με την καπιταλιστική δημοκρατία, σημαίνει ρήξη με τις αυταπάτες, περί της δυνατότητας ελεύθερης δημοκρατικής έκφρασης, των κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά, απόκληρων αυτού του κόσμου.

Ρήξη με το ευρωπαϊκό μοντέλο καπιταλιστικής δημοκρατίας, εδράζεται και ταυτόχρονα κυοφορεί, την ρήξη με το συνολικό καπιταλιστικό πλαίσιο εξουσίας.

Η καπιταλιστική δημοκρατία, δεν αντέχει την δημοκρατία. Όπως ακριβώς η πραγματική δημοκρατία των εργατικών και λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων, δεν μπορεί να υπάρξει ως καπιταλιστική.

Πρόκειται για μια ιστορική αντίθεση, που δεν μπορεί να αγνοηθεί, δεν μπορεί ανώδυνα να υπερκεραστεί παρά μόνο ρηξικέλευθα να επιλυθεί.

Έτσι ή αλλιώς…

του Χρήστου Μιάμη
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s