Απλά μαθήματα εξημέρωσης


Η αγωνία του Α. Τσίπρα να παράξει θεωρητικό και πολιτικό λόγο καθίσταται εμφανής στο πρόσφατο άρθρο του στην ΕφΣυν , όπου με μάλλον ατυχή και αδέξιο τρόπο, αποπειράται να σκιαγραφήσει ένα πολιτικό και θεωρητικό πλαίσιο για μια ευρωπαϊκή “αριστερά της ευθύνης”. Μια επιδίωξη που δεν επιτυγχάνεται, λόγω έκδηλων πολιτικών και θεωρητικών ανεπαρκειών, ωστόσο πρέπει να του πιστωθεί ότι, -στο συγκεκριμένο άρθρο- παρέχεται ένας πλήρης οδηγός εξημέρωσης της πρώην “αντιμνημονιακής αριστεράς”, σε θλιβερή νεοφιλελεύθερη απολογητική, του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.

“Η αριστερά που μάχεται κατά της λιτότητας δεν είναι εχθρός της Ευρώπης”, όπως ορθά εκτιμά ο Α. Τσίπρας, καθώς αυτή η αριστερά την οποία επικαλείται, είναι εχθρός των δικαιωμάτων, των αναγκών και των προσδοκιών των λαών της Ευρώπης, συμπράττοντας με τις διαχρονικές νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές ελίτ, για την τελική και οριστική αποψίλωση κάθε ψήγματος κράτους πρόνοιας, κάθε ανάμνησης κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Η Ευρώπη που υπερασπίζεται ο Α. Τσίπρας, είναι η Ευρώπη που κατασκεύασε το μοντέλο αριστεράς που ο ίδιος εκπροσωπεί, ώστε να μην διαταραχθεί η απρόσκοπτη ηγεμονία της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής κανονικότητας.

Αποτελεί τραγικό και ταυτόχρονα ιλαρό σημείο των καιρών, πολιτικά μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το πολιτικό προσωπικό που τα στελεχώνει , να εμφανίζονται ως οι θεματοφύλακες της αριστερής κοινωνικής προοπτικής, με το εκκωφαντικά συστημικό, όπως και πεπερασμένο όριο της πολιτικής τους πρότασης, να συστήνεται ως ο τελικός ορίζοντας του σύγχρονου αριστερού κοινωνικό-πολιτικού προτάγματος.

Η “αριστερά” του Α.Τσίπρα υπεξαίρεσε τους αγώνες, τις ελπίδες, την αγανάκτηση και την οργή της κοινωνικής και εργαζόμενης πλειοψηφίας, και τα εξαργύρωσε, ενθυλακώνοντας τα προνόμια που της παρέχονται από την κυβερνητική διαχείριση της δυστυχίας του ελληνικού λαού.

Έλλογα και εν πολλοίς φυσιολογικά, αυτό το είδος “αριστεράς” ‘όπως και η ηγεσία που το εκφράζει, μη έχοντας επίγνωση του μεγέθους της πολιτικής τους αμετροέπειας, έχουν το θράσος να μιλούν και να αρθρογραφούν στο όνομα της αριστεράς, ως σαν να αποτέλεσαν ποτέ κομμάτι των αγώνων του αριστερού κινήματος, ή ως τώρα να αποτελούν κομμάτι της απόγνωσης και των αδιεξόδων που βιώνει καθημερινά, η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εκπροσωπεί παρά τον ίδιο νεοφιλελεύθερο εσμό που εκπροσωπούσαν και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, αποτελώντας την “αριστερή” μετεξέλιξη της νεοφιλελεύθερης αφήγησης, ρυπαίνοντας ταυτόχρονα, ουσιαστικά και συμβολικά την αριστερά, με τα δυσώδη λύματα της γεωμετρικής μετάλλαξης του, στην πιο απεχθή και στην πιο χυδαία εκδοχή νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, των “μνημονιακών” χρόνων.

Οι άνθρωποι που έχουν επιλέξει και συνεχίζουν συνειδητά να επιλέγουν την αριστερή όχθη της ιστορίας και της ζωής, γνωρίζουν ότι να είσαι αριστερός είναι μια δύσκολη απόφαση και ενίοτε μια επώδυνη στάση ζωής. Η δυσκολία είναι πραγματική, και σχετίζεται με την επιλογή της μη υποταγής στους ετεροβαρείς κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς, με την επιλογή του διαρκή και συνεχή αγώνα για μια ζωή με ελευθερία και αξιοπρέπεια, που αναπόδραστα έρχεται σε σύγκρουση με το κανονιστικό πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής ηγεμονίας.

Η δυσκολία που επικαλείται ο Α. Τσίπρας στην κατακλείδα του άρθρου του, όπου αποφαίνεται ότι η “αριστερά είναι για τα δύσκολα”, θεωρώντας προφανώς ότι η “αριστερά” που εκπροσωπεί έχει επωμιστεί το βάρος επώδυνων αποφάσεων, που δεν μπορούσε να αποφύγει, είναι ανάγκη να του γίνει σαφές ειδικά από τους ανθρώπους της αριστεράς εξ ‘ ονόματος των οποίων ανερυθρίαστα συνεχίζει να μιλά, ότι δεν αποτελεί δυσκολία η δρομολόγηση μιας προαποφασισμένης υποταγής στο νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό ιερατείο, δεν αποτελεί δύσκολη απόφαση η τελική συντριβή κάθε κοινωνικού και πολιτικού δικαιώματος, δεν συνιστά δυσκολία η εγκόλπωση από την “αριστερά” που εκπροσωπεί της ολότητας του νεοφιλελεύθερου δόγματος.

Αντίθετα, αποτελεί μια οικεία, κανονική, αναμενόμενη επιλογή, ενός πολιτικού ρεύματος που συγκροτήθηκε στην βάση της υποταγής στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, που τώρα πραγματώνεται βήμα, βήμα, ως το κυβερνητικό πρόγραμμα αυτής της “αριστεράς”.

Η εξημερωμένη “αριστερά” του ΣΥΡΙΖΑ, είχε ήδη εξημερωθεί πολύ πριν αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα. Αρκεί κάποιος να κοιτούσε προσεκτικά πίσω από τις πομπώδεις λέξεις των προεκλογικών συνθημάτων. Τώρα πραγματοποιείται απλά η φτωχή θεωρητικοποίηση μιας εξημέρωσης που ήταν αναγκαία, ώστε να αποκτήσει το νεοφιλελεύθερο δόγμα έναν ακόμη, τον πιο καθοριστικό, “αριστερό” πυλώνα στήριξης μιας πολιτικής, που εμφανίζεται πια, ως αναπόδραστος μονόδρομος.

Τα μαθήματα εξημέρωσης, που απέβαλλαν από τον ΣΥΡΙΖΑ κάθε βερνίκι “αριστερής” αναφοράς, -αν υπήρξε ποτέ- είναι διαυγές, ότι πέτυχαν απόλυτα.

Αρκεί να διαβάσει κανείς το εν λόγω άρθρο του Α. Τσίπρα, για να αντιληφθεί το εύρος, το βάθος και την έκταση μιας εξημέρωσης, που αρμονικά συναντήθηκε με την δεδηλωμένη προδιάθεση, μιας προειλημμένης αποδοχής της.

του Χρήστου Μιάμη
Advertisements

One Comment Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s